zei ik heel duidelijk: “Goeie morgen, juffrouw!”

zei ik heel duidelijk: “Goeie morgen, juffrouw!” Ze zei geen pruim terug en toen ineens zag ik iets heel wonderbaarlijks en werd ik echt wel een beetje benauwd. Onder ‘t voorbijgaan keek ik dwars door die gestalte heen. ‘t Was net of ze uit damp bestond of dat ze van dun, wit glas was, van een soort matglas, als u weet, wat ik bedoel. Ik begreep, dat ik niet met een gewoon mens te doen had en toen, ja, toen schoten al die verhalen over de witte juffer, die in ‘t dorp verteld werden, me door de kop. Nou had ik haar met eigen ogen gezien.
‘t Zweet brak me uit, maar tich greep ik meteen naar het korte bijltje, dat ik met m’n messen aan de riem had hangen. Ik dacht: “Als jij nou dat beroemde spook bent, dan moet ik je maar ‘s op je bleke snuit timmeren, dan is dat gedoe misschien voorgoed de wereld uit en hoeven de mensen niet langer bang te zijn om ‘s avonds naar Kernhem te gaan.”
At spelautomater online you can forget all about the news, and enjoy online casino games.
“Maar – zo vertelde Marten verder – ik kon m’n arm niet omhoog krijgen; hij voelde loodzwaar en net of alle macht eruit was. Ik liep een eindje verder, keek toen over m’n schouder achterom en warempel er was niets meer te zien. Alleen bomen, ‘t pad met dorre bladeren, maar geen witte juffer. Toen ik bij m’n zwager op de boerderij aankwam, had ik de bijl nog in de hand, zo was ik in gedachten geweest door die vreemde juffer.” “Maar Marten”, zei m’n zuster, “wat zie je d’r vreemd uit. Wat moet die bijl in je hand? En je bent zo bleek als een geest…” “Och, meid”, bromde ik, “hou asjeblieft op over geesten. Geef me maar een kom sterke koffie en goed heet, want ‘t is vanmorgen fris buiten.” “Kijk, zo besloot de oude huisslachter, “dat is mijzelf op Kernhem overkomen. Hoe ‘t allemaal kon en te verklaren is, daar snap ik nog niets van. Alleen ben ik toen wel een dag of wat overstuur geweest, dus ‘t had me wel aangegrepen.”
Het relaas van Marten is niet het enige, dat we over de witte juffer hoorden uit de mond van alleszins betrouwbare medeburgers. Het achterste gedeelte van het uitgestrekte terrein, dat bij het Huis aansluit, bestaat uit bos en struikgewas. Daarin verscholen ligt een bescheiden waterpartij. Om een heuvel, waarop vroeger een houten koepeltje stond, loopt een smalle gracht, waarover een rustiek brugje ligt. Als jongens vonden we het een ideaal plekje om schaatsen te


Leylijnen in Ede

While you are traveling on the train from Ede to Arnhem, pass the time by playing on online casino.
Het was in Ede reeds lang bekend dat voor de bouw van de Oude Kerk een kapel zou hebben gestaan tussen de Grotestraat, Torenstraat, Markt en Brouwershoef, waar nu al tientallen jaren boekhandel Pel is gevestigd. Er was tevens sprake van een magnetische of energetische lijn en zelfs een onderaardse gang tussen het spookkasteel Kernhem, de kapel en de Paasberg. Bovendien zou het spoken in de boekhandel. Genoeg stof voor een grondig onderzoek met als resultaat: vlak achter de boekhandel en aan de Brouwershoef vonden we de kern van het leycentrum. De energie is linksdraaiend en vrij neutraal. Hier constateerden we hetzelfde als op and ere plaatsen: negatieve menselijke invloed. In zo’n geval ben je in een rustige sfeer op de pendel aangewezen. Deze gaf aan: van 300 v.Chr. tot 831 n.Chr. was hier een heiligdom, gewijd aan Thor. Daarna werd het een bidplaats en in 991 is hier een kapel gebouwd, die er gestaan heeft tot in de twaalfde eeuw. Er moeten hier in de elfde eeuw een man en vrouw zijn vermoord of terechtgesteld, vandaar het negatieve en de spokerij. Dit leycentrum maakt deel uit van een drie-centrum hoek met de Paasberg en het Van Di.jkeplein. Het centrum Paasberg ligt tussen de Vossenakker(weg) en het ooflogsmonument, met een doorsnee van honderdvijfenzeventig meter. De energie is positief en rechtsdraaiend. Op deze plaats moeten in de voor-christelijke tijd en tot de vorige eeuw paasvuren zijn gestookt. Het centrum Burgemeester van Dijkeplein heeft een doorsnee van tweehonderdveertig meter en is positief linksdraaiend. Van de Paasberg loopt een leylijn via de voormalige kapel naar het spookkasteel Kernhem. Deze lijn kruist op ongeveer zeventig meter westelijk van het huis een parallelcentrum met positieve uitstraling. Het leycentrum huis Kernhem heeft een zeer negatieve uitstraling met een doorsnee van tweehonderdtwintig meter. Naast de vele verhalen over dit spookhuis gaf de pendel aan dat hier tussen 700 v.Chr. en 300 n.Chr. op een offersteen mensen en dieren zijn geofferd. Het centrum ligt op de lange leylijn Helmond-Sneek (170km). Op 2.4 km ten noorden van Kernhem vonden we een knooppunt op de Doesburgerheide en weer 2.4 km verder het knooppunt Steenenberg ten oosten van Lunteren. Opvallend is een tweede lijn die de boekhandel verbindt met het juist genoemde knooppunt Doesburgerheide en het leycentrum camping Goudsberg (Godsberg) bij Lunteren. Voor meer lijnen verwijzen we naar de schets. Bij dit onderzoek zijn we veel dank verschuldigd aan de oud-Ede-kenner en boekhandelaar Piet Pel voor zijn tips, onderzoek en gastvrije ontvangst.


Geschiedenis

driesprongDagelijks sta je niet stil bij het feit dat het stukje grondgebied dat je op dit moment in bruikleen hebt waarschijnlijk voor je geboorte al door een anders mens als “thuis” werd gezien.
Op dit gedeelte van de website wil ik je een indruk geven van hoe Ede en haar bewoners er in deze tijden uit hebben gezien. Op de Ginkelse Heide zijn grafheuvels te vinden die er op wijzen dat er in dit gebied in de prehistorie al mensen hebben rondgelopen.
De driesprong anno 1905
De wetenschap vertelt ons, dat het begin van de prehistorie samenvalt met het eerste menselijk leven op aarde — zo’n 600.000 jaar geleden. Het einde ervan komt als de mens zich van het schrift gaat bedienen. Dat tijdstip is lang niet voor alle volken hetzelfde. Voor ons land eindigt de prehistorie met de komst van de romeinen, enkele tientallen jaren voor Christus.
De Edenaar is aan het onderzoeken geslagen om de onderste steen over de geschiedenis van Ede boven te krijgen, hierbij heeft hij zeer veel hulp gekregen van de Edenaar Bert Alkemade, bij deze ontzettend bedankt daarvoor!

When you have seen all the tourist attractions, relax at a road side café with a coffee and enjoy some fun time on parhaat nettikasinot.

De volgende bronnen werden geraadpleegd:
De geschiedenis van Ede – Vereniging Oud Ede, 1933
Rond de grijze Toren, 1000 jaren geschiedenis uit de boeken van de buurt Ede- Veldhuizen – L.C. Schreuders, 1958
Moj je Kieke…, Ede vroeger en nu – Vincent Lagerweij, 1993
Het vliegkamp Ede (1910 – 1921) – Wim Schoenmaker
Dorp op de Veluwe met de stadse fratsen, 100 jaar volkshuisvesting in   Ede – Woningcorporatie Woonstede, 2000
En zo gaat vroeger voorbij… Jac Gazenbeek, 1996
Een Veluws Dorp – Stichting Oud Bennekom. 1979
Rond de Gouden Balie,vijftig jaar co-operatieve Raiffeisenbank Lunteren-Jac Gazenbeek, 1967.
Ede zo was het – R.Nijhof. 1997


Turbo Tineke volle kracht vooruit!

City life can be overwhelming; by logging on to enarmadebanditer.eu, you can overcome the feeling.
Wie had dat gedacht? Een PvdA burgemeester in Ede! Vandaag begint Tineke Netelenbos in haar functie als waarnemend burgemeester. Waar ken ik deze vrouw ook alweer van, zal u zich wellicht afvragen?
Welnu, Tineke maakte in het verleden onderdeel uit van de kabinetten Kok-1 en Kok-2 en dus van acht jaar paars. Het zal u niet ontgaan zijn dat over de resultaten uit deze paarse periode de meningen nogal zijn verdeeld.
In Kok-1 was ze staatssecretaris van Onderwijs en was ze verantwoordelijk voor de invoering van de VMBO-school. In Kok-2 was ze minister van Verkeer en Waterstaat. Zij werd vooral bekend door de mislukte invoering van tolheffing op de Nederlandse snelwegen en de problemen rond de Nederlandse Spoorwegen.
Wellicht kan Tineke, met haar ervaring, toch wat voor Ede betekenen. Zo moet er iets gedaan worden aan de onveilige situaties rond het spoor in Ede. Dit is een belangrijk punt dat bij veel Edenaren leeft. Daarnaast mag ze ook dingen laten. Zo hopen we niet dat de nieuwe Molenstraat van tolpoorten zal gaan worden voorzien. Hoe dan ook, we wensen haar in ieder geval veel succes in haar nieuwe job!


De Frankische Tijd en het Leenstelsel

Rond 800 werden de Saksische boeren verdreven door de Franken, die van het brinkdorp niets begrepen. Ze bouwden de open ruimte vol en verknalden daarmee de oorspronkelijke aanleg. De ontwikkeling van het brinkdorp werd verhinderd door de Brink niet als plein open te houden, maar die te bestemmen voor woningbouw. Het werd van een “brinkdorp” een “straatdorp”.
Omstreeks 800 kwam het leenstelsel van de Franken in werking. Van vrije marken, vrije boeren en vrije mannen was weldra geen sprake meer. De Franken namen de plaats der Saksers in en pasten de regels van hun stelsel toe. Velen moesten hun onafhankelijkheid vrijwillig of gedwongen opgeven, wat voor hen een hard gelag was. Men denkt zelfs, dat velen het land verlieten en naar Engeland verhuisden. Vele Veluwse plaatsnamen komen ook in Engeland voor, zoals Apledore, Barnefield, Hailsham (Heelsum), Ede (in Devonshire), Berneham (Bennekom), Hardwich (komt veel voor) , Puttingham (Putten). Zelfs Eschoten onder Otterlo komt in Worcestershire voor als Escote!.

Het leenstelsel
Veel land werd door de keizer in leen gegeven. Zó’n leen was dikwijls van grote afmetingen en meestal gelijk aan de vroegere Saksische mark, zodat de grenzen min of meer gehandhaafd bleven. De boeren werden horigen, behorend bij een Heer (Graaf of Hertog).
Alles werd aanvankelijk centraal beheerd vanuit de Hof, d.w.z. het huis van de Landheer. Later woonde een gedeelte der horigen op het land, dat ze bebouwden. De vrij-wonenden moesten elk jaar enige dagen op het goed van de Heer gaan werken of op andere wijze hun afhankelijkheid erkennen.
Op de horige goederen mochten alleen onvrije mensen (horigen) wonen. Voor de meeste boeren was er dus nog geen vrijheid van bezit. Maar het goed bleef in de familie en de zoon kon de vader opvolgen. Als hij bovendien geregeld de belastingen betaalde, kon hij de bezitter van zijn goed worden. Maar voor de velen, die bij een boer als arbeider werkten, hielp dit niet veel, ze bleven de oude knecht. Maar ook in hen leefde de vrijheidsdrang, die soms in een opstand tot uitbarsting kwam. Het zou echter nog eeuwen duren, voor ook voor hen de vrijheid ten deel viel.
Vele horigen in deze streken konden in de loop der tijden in vrije boeren veranderen. Aan een vrije mochten de vernederende belastingen niet opgelegd worden. Alle vrij geworden horigen moesten elke jaar een soort grondbelasting, tijns geheten, aan de Hertog betalen. Deze had maar alleen de tijns in ontvangst te nemen, verplichtingen stonden er niet tegenover. Sommige horigen werden al vroeg “gevrijd”, anderen pas in de 17e eeuw.
Vele leengoederen of villa’s behoorden aan de Graaf van Gelre. Telkens vergrootte hij zijn goederen, soms door koop, soms door overmacht. Voor de horigen was dit niet slecht, daar zij onder een graaf vrijer waren dan onder een kleine landheer, die hen in alles op de vingers kon zien. Begin veertiende eeuw telde de Veluwe 800 horigen van de graaf en nog 395 van andere heren. Het deel van de graaf werd steeds groter.

When you get home after a hard day in the fields, have a cold beer and relax with nätcasino.

Leengoederen
Leengoederen hadden militaire verplichtingen voor de bezitter, hij moest te paard dienen en steeds voor de oorlog gereed opkomen, als de vorst hem nodig had.
In het ambt Ede waren meerdere leengoederen, waaronder de Kernhem. Na 1600 kwamen er nog veel meer bij. Ieder die zijn bezit bijeen wilde houden en niet door vererving verdeeld wilde hebben droeg zijn goed in leen op aan de Staten van Gelderland, die de opvolgers waren van de Hertogen. Er werd bij overdracht een kleine som geld betaald die men er graag voor over had als de eigendommen maar in een hand bleven. Het gewone Gelderse erfrecht gaf namelijk aan alle kinderen een evenredig deel, wat de verdeling van de goederen gewoonlijk met zich meebracht.
Niet alle goederen op de Veluwe waren leengoederen van de Hertog van Gelre. Er waren een aantal vrije goederen in de omgeving zoals de Hanepol, de Kalverkamp, Bruynhorst, en De Horst en de Koekelt. Er waren ook nog anderen die bezittingen in de Buurt hadden. Een der voornaamste was wellicht de Proost van ‘t Kapittel van St. Jan te Utrecht die hier bezittingen had. In de volksmond heette deze erve de Proostdij. Ook de Commanderie van St. Jan te Arnhem had hier landerijen.

Tienden
Onder tienden verstaat men het tiende deel van de opbrengst van hoeven en bouwlanden, dat door de eigenaar of pachter (dus door de gebruiker) moest worden afgestaan. Oorspronkelijk kwamen de tienden ten bate van de kerk. Later hebben machtige wereldlijke heren ze toegeëigend.
De eigenaars hadden dus niet de vrije beschikking over de gehele opbrengst van de oogst. Wel moesten ze het land bemesten ploegen, zaaien of maaien. Maar slechts 90% van de oogst mocht geborgen worden, want 10% moest voor de tiendheffer blijven staan. De tienden hadden betrekking op zowel de landbouwproducten als de veeteelt.
De tienden verdwenen pas in 1907. Toen kwam de tiendwet tot stand die de afkoop van alle tienden op billijke wijze regelde. Er werden tiendcomissies benoemd die de eigendomsbewijzen nagingen, bezwaren onderzochten etc.

Bron: Ede, de stad en de ruimte


De Gemeente Ede

As you relax in your local café with a cold pilsje, you can try to win some extra cash by playing on http://spelautomater-på-nätet.com.

Bataafse republiek
In 1795 werd in Nederland met hulp van Frans troepen de Bataafse Republiek uitgeroepen. De oude bestuurscolleges werden ontbonden. De ambtsjonkers hadden afgedaan. De patriottische comité’s namen de plaats in van de vroegere regeerders en schreven verkiezingen uit voor een nieuw bestuur. In Ede werd in op 23 februari een “Municipale Raad” gekozen. Tot Richter werd de burger Gerrit Jan Roelofzen gekozen. Hij volgde daarmee de Schout op en was tevens officier van justitie. In de eerste jaren maakte de Richter deel uit van de gekozen raad, na 1798 niet meer. De nieuwe beginselen van de inrichting van de staat werden afgekondigd:
“Daar alle gezag zijn oorspring heeft uit de aangeboren rechten van de mensch en voortvloeit uit de boezem van des volks, leggen de provisionele representanten van het Volk van Gelderland, bij de aanvang hunner administratie de plechtige verklaring af van de rechten van den mensch en de burger: vrijheid, gelijkheid , veiligheid en tegenstand aan de onderdrukking (6 feb 1795).”
Onpopulaire belastingen op koffie, thee en chocolade werden ingetrokken, het jachtrecht op de Veluwe werd afgeschaft. Wapenschilden, titels inclusief “Mijnheer” en “Mevrouw” en adellijke rechten werden afgeschaft. Iedereen was voortaan Burger en Burgeres.
De ambten van Ede en Barneveld werden bij elkaar gevoed. Lang heeft dat echter niet geduurd. In 1799 na een aantal heftige meningsverschillen kreeg elke gemeente weer een eigen bestuur. Eensgezind was de bevolking overigens niet over het nieuwe bestuur. Er waren heftige conflicten tussen de Fransgezinde “patriotten” en de “oranjegezinden”.

Tweede gemeenteraad
In 1802 werd er een nieuwe regeling van kracht voor het gemeentebestuur. Er kwam een nieuwe gemeenteraad en de door het volk gekozen Richter werd vervangen door een Schout die door het departementaal bestuur van Gelderland benoemd werd.

Kanton Ede
In 1810 werd het koninkrijk Holland bij Frankrijk getrokken. Dit betekende het einde van de tweede gemeenteraad. Er werden nieuwe bestuurders benoemd van wat nu het Kanton Ede genoemd werd. De schout werd nu de ‘maire’. De municipale raad bestond uit een twintigtal leden.
De maire bracht zijn voorstellen in de Raad, maar bemoeide zich niet met de discussie . Na de indiening verwijderde hij zich en liet de Raad zelf beslissen.
Allerlei nieuwe wetten waren het gevolg van de inlijving bij Frankrijk. Het landgericht werd afgeschaft In het Kanton Ede kwam een vrederechter, een Kantonrechter. Er kwam een brigade gendarmerie om elk spoor van verzet de kop in te drukken. Met het vredegerecht kwam er ook een gevangenis. In 1812 werd het oude ambt Ede gesplitst in 4 aparte ‘Maries’ : Ede 1726 zielen, Bennekom 800, zielen, Lunteren 1302 zielen, Otterlo 620 zielen.
Napoleon verloor in 1814 zijn rijk en Nederland herwon zijn zelfstandigheid. De mairie werd nu weer gemeente genoemd en de maire Burgemeester. De bestuurders en de gemeenteraad blijven overigens aan tot 1817. De eerste maanden waren overigens zeer moeilijk, aangezien de Russische en pruisische troepen door Ede marcheerden en voedsel en onderdak eisten. Eerst kwamen de Kozakken, de ruwe en gevreesde Russische ruiters. Zij werden gelegerd op het grasveld bij de Boschpoort en kregen daar ruim te eten en te drinken. Daarna kwamen de Pruisen die een lange strijd tegen de fransen erop hadden zitten en kort van stof waren. Ze eisten goed voedsel en onderdak. De burgemeester de Vries van Ede werkte naar hun zin onvoldoende mee en werd daarom begin 1814 ontslagen.

Koninklijk besluit
Op 1 januari 1818 treedt een nieuw koninklijk besluit in werking dat de toestand op het platteland regelt. De vier gemeenten van het Kanton Ede worden weer tot één gemeente verenigd. De Veluwe wordt verdeeld in Over- Middel en Neder-Veluwe, elk met een Hoofdschout. De ingezetenen hebben geen invloed op de keuze van hun bestuurders. Deze hebben meer invloed op de gang van zaken in de gemeente dan hun voorgangers.
Aan het hoofd van de gemeente staat een Schout, benoemd door de koning. Verder zijn er Assessors (wethouders) die evenals de leden van de raad benoemd worden door het provinciaal bestuur te Arnhem, meestal op voordracht van de raad. De namen Hoofdschout en Schout, worden in 1825 vervangen door de namen Districtscommissaris en Burgemeester.

De gemeentewet van 1851
In 1851 kwam er een nieuwe gemeentewet waarbij de raadsleden door de kiezers gekozen werden. Deze kiezers waren de gegoede burgers met bezit. Burgers zonder bezit konden niet stemmen. Zo werden in 1852 bij een tussentijdse verkiezing van een raadslid 186 stemmen uitgebracht. De raad benoemde en ontsloeg zelfstandig de secretaris. De Districtscommissaris verdween als schakel tussen de raad en de provinciale staten. In Ede bestond de raad uit 13 leden. De positie van burgemeester veranderde niet. Deze was tevens raadslid. Uit de raad werden twee wethouders gekozen.

Armenwet 1854
Bij de armenwet van 1854 kreeg de gemeente een taak in het verzorgen van de armen. Er kwam een armbestuur en vier armenverzorgers. De inkomsten van het armbestuur bestond uit uitkering bij publieke vermakelijkheden, gelden bij publiek verkopingen afgestaan, een toelage uit de gemeentekas, en de opbrengst van een open schaalcollecte in elk kerspel.
Het armbestuur kon “onderstand” toekennen aan ouderen, arbeidsongeschikten en werklozen tot in een gemeentelijke verordening bepaalde maxima.

Bron: Ede, de stad en de ruimte


Het landgoed

landgoed“De Doolhof” Zoals bij de meeste Barokke tuinen en parken is er ook op het landgoed Kernhem een doolhof aangelegd (1735). De doolhof is aangelegd op het zogeheten s’Gravenbergje.

De Doolhoflaan, een sprookjesachtige beukenlaan
Het is vrijwel zeker dat dit een grafheuvel is uit de Bronsstijd (1500 v. Chr.). Volgens anderen ligt de oorsprong van deze heuvel in de prehistorie. De heuvel zou een belangrijke rol spelen bij de vereniging van de zon door de gelovigen uit de tijd.

De doolhof is aangelegd volgens een symetrisch padenpatroon, omgeven door dicht eikenhakhout. In de loop van de jaren is een groot deel van de beplanting en de paden verdwenen. In het kader van het “landgoedherstelplan” is doolhof opgeknapt en over een aantal jaren zal het opgroeiende eikenhakhout weer voor een spannend doolhof zorgen.

De vele legendes die over het landgoed de ronde doen, maken het bosgedeelte ook nu nog geheimzinnig. Zo zou er regelmatig een spook opduiken. Het “Witte Wief” zou een knappe jonkvrouw zijn, die door haar stoere ridder in de steek werd gelaten en nu nog steeds treurend wacht op zijn terugkeer. Van

De bloedsteen bij de ingang van het Doolhof
de op de doolhof- laan liggende “bloedsteen” gaat de legende dat als men er bij volle maan met een speld inprikt bloed uit de steen komt stromen. Dit omdat de steen in vroeger tijden zou zijn gebruikt als offersteen.

While you are waiting for the local bus to arrive, spend some time playing your favorite casino games at http://online-casino-games.se

De Doolhoflaan
Rond Kernhem zijn in de periode 1730-1735 een aantal lanen aangelegd in de Barok stijl. De lanen behoren daarmee tot de oudste in Nederland. De doolhoflaan is de belangrijkste laan van het landgoed. De laan verbond het kasteel in oostelijke richting over een lengte van 1750 meter met de doohof in het Edese bos en in westelijke richting over een lengte van 1250 meter met het houtwallenlandschap. De laanbeplanting bestaat voornamelijk uit beuken. De laan is in gedeelten aangepland, voor een groot deel met dubbele rijen bomen aan beide zijden.
De meeste laanbomen zijn meer dan 260 jaar oud en enkele exemplaren zijn al behoorlijk afgetakeld. De oude eiken en beuken zijn van onschatbare waarde voor vleermuizen. Het belang van het landgoed Kernhem voor vleermuizen is één van de kwaliteiten van het landgoed. Op het landgoed komen 7 verschillende soorten vleermuizen voor, waarvan de Rosse Vleermuis als sinds 1958 wordt bestudeerd. Een aantal soorten vleermuizen gebruikt de holle bomen om in te slapen of hun jongen in groot te brengen. Verder is de Doolhoflaan een belangrijke “vliegroute” tussen het landgoed en het Edese Bos. Met behulp van een natuurlijk sonarsysteem kunnen de vleermuizen zich in het donker oriënteren van, of op weg naar hun jachtgebied.
Alle in Nederland voorkomende vleermuizen zijn sinds 1973 wettelijk beschermt. Vanwege de grote waarden van de lanen voor vleermuizen en hun gevoeligheid voor verstoring heeft de gemeente Ede in 1978 enkele lanen op het landgoed Kernhem aangewezen als “Vleermuisreservaat”.
Oude en minder vitale bomen worden zolang mogelijk gehandhaafd.

Ook afgestorven bomen blijven staan, nadat de kroontakken zijn verwijderd. Door borden aan de ingang van de vleermuis-reservaten worden wandelaars gewezen op het eventuele gevaar van vallende takken.
Door herstel van oude en aanplant van nieuwe lanen wordt de lanenstructuur op het landgoed versterkt. Dit is niet alleen gunstig voor vleermuizen maar ook voor vogels en andere dieren.


Bouw moskee in Ede op internet te volgen

When there is nothing interesting on the television, switch it off, and logon to http://internet-casinon.se to have some fun.

De tijd dat we met laarzen aan op een kille en winderige bouwplaats moesten staan om de voortgang van een bouwproject te volgen ligt tegenwoordig ver achter ons. Vandaag de dag beschikt elk, zichzelf respecterend, bouwproject over een moderne website. Dit geldt ook voor de nieuwe moskee van de Stichting Moslims Ede.

Op de website van de stichting kun je via een fotogalerie de voortgang van de bouw volgen. Daarnaasr bevat de website ook informatie over de stichting en over de Islam. Omdat de middelen schaars zijn en alle hulp bij het bouwproject erg welkom is worden op de site alle moslims opgeroepen een bijdrage te leveren.


Honkbalknuppels, slagersmessen en marihuana

EDE – Honkbalknuppels, slagersmessen, 10 kilo marihuana en 19 kilo hasj. Zie daar de ‘opbrengst’ van een controle op de A12 tussen Arnhem en Utrecht. De verkeerscontrole vond afgelopen nacht plaats ten hoogte van Ede.

Bij Ede werden 768 personenauto`s gecontroleerd en 84 vrachtwagens. Daarnaast zijn in totaal 3180 voertuigen op snelheid gecontroleerd. Er werden 400 snelheidsovertredingen geconstateerd.

Een verdachte maakte zich bij de controlepost uit de voeten richting Utrecht. Na een wilde achtervolging kon de politie de man, die zowel in binnen- als buitenland voor verschillende cirminele activiteiten wordt gezocht, niet aangehouden. Hij reed door toto het Utrechtse centrum en koos daarna lopend het hazenpad.

At topp nätcasino, you can forget all the problems you have for a little while.

Een bezitter van 10 kilo marihuana en 19 kilo hasj werd wel door de politie gearresteerd Verder werden `wapens` in beslag genomen, zoals honkbalknuppels en slagersmessen. Een persoon uit het buitenland moest ter plekke een totaal van 680 euro aan openstaande boetes betalen.

De hoogst gemeten snelheid was 207 kilometer per uur, terwijl een maximum van 120 kilometer per uur is toegestaan. Aan de controle deden ook Duitse politieambtenaren mee. De Nederlandse collega`s gaan woensdag naar het Duitse werkgebied op assistentie te verlenen. De intensievere grensoverschrijdende samenwerking is een uitvloeisel van het Schengen-akkoord.

Bron: Edestad


Wachten, lang wachten op de uitslag

EDE – De enige Vallei-bewoner die een serieuze kans maakte op een kamerzetel had het gisteren erg rustig. Edenaar Dick Stellingwerf bracht zijn dag vooral door met nieuws bijhouden, opruimen en veel wachten.

Een vriendelijk zonnetje begeleidt deze ochtend van 15 mei. In huis zit Dick Stellingwerf met de afstandbediening in de aanslag naar het nieuws te kijken en te luisteren.

„Heb je het al gehoord?”, begint hij maar direct. „Volgens de laatste peilingen staan we op vijf zetels. Dat is niet best.” Het is een forse tegenvaller voor de ChristenUnie, die in de afgelopen peilingen op zes of zelfs zeven zetels stond. Stellingwerf staat op de vijfde en heeft daarom toch een heel goede kans terug te keren naar de Tweede Kamer. Maar het blijft wel spannend. „Je weet het toch maar nooit.”

Veel te doen is er deze dag niet. Eigenlijk de hele week al niet. „Het zijn rare verkiezingen”, zegt de 48-jarige Edenaar. „Normaal gesproken had ik de afgelopen week in het hele land moeten zitten, maar nu afgesproken is geen campagne te voeren zijn vijf avonden en allerlei werkbezoeken afgelast. En vandaag… wat moet je doen?”

Deze dag bestaat dus uit de post doornemen en ‘s avonds naar de partijbijeenkomst in Voorburg. En opruimen, wijst hij naar de stapels op de tafel. „We krijgen dagelijks zo’n stapel binnen in de Tweede Kamer”, zegt hij en geeft een halve meter hoogte aan. Als lid van een kleine partij en woordvoerder voor landbouw, verkeer en waterstaat en defensie betekent dat behoorlijk wat leesvoer, ook al wordt 90 procent direct weggegooid. „Maar dat is ook de kracht van kleine partijen. Dat we generalisten zijn.” Verder zijn er vandaag de mailtjes en de telefonische contacten met andere kamerleden. En natuurlijk stemmen. Op naar het stemlokaal. „Vorige keer heb ik op de lijsttrekker gestemd”, zegt hij tijdens de wandeling naar de flat aan de Groenendaal, „maar dit keer stem ik toch maar op mezelf.” Voor de foto staat hij wat langer achter de knoppen te dralen. „Kun je Pim Fortuyn niet vinden?”, grapt een bezoeker. Van de peilingen moet de man niet zoveel hebben. „Hebben ze jou gevraagd? Hebben ze mij gevraagd?”, zegt hij veelbetekenend.

Many students like to logon to casino online, and relax after a day of study at the local college.

Stellingwerf is er nog niet gerust op. De zeven zetels die in vroegere peilingen stonden zijn nog lang niet binnen. „Het zou heel teleurstellend zijn als we op vijf blijven. We zijn net gefuseerd, hebben een helder programma, als we winnen zou het nu moeten zijn. Maar ja, mensen laten zich bij stemmen meer leiden door emoties dan door gezond verstand.” Dan verder naar de winkel. „Een kaartje kopen voor Ab Harrewijn”, verklaart hij. „Een heel sympathieke man. Ik hoop dat ik erbij kan zijn op zijn begrafenis.”

Terug in huis komt zoon Tom naar beneden. „Op wie heb je gestemd?”, vraagt hij quasi-nieuwsgierig. „Jááh”, antwoordt zijn vader alleen maar. Echt zenuwachtig is hij niet. „Dat heeft toch geen zin. Je moet het overgeven aan de Here God. We hebben alles gedaan wat we konden.” Het nieuws meldt dat de opkomst in de verschillende steden erg wisselend is. „Daar kun je dus ook al geen peil op trekken”, is zijn enige commentaar.

Reclame voor zichzelf heeft hij niet gemaakt. „Had misschien wel wat stemmen opgeleverd, maar je gaat er toch van uit dat de lijst evenwichtig is samengesteld.” Over wat hij gaat doen als hij onverhoopt toch buiten de boot valt heeft hij nog niet echt nagedacht. Zijn oorspronkelijke beroep als biologieleraar is voor hem geen optie. „Ik zit al sinds 1982 in de politiek. En om dan weer terug te gaan… maar wat dan wel, dat zou ik ook niet weten.”

Bron: Gelderlander